Hizb ut-Tahrir’in uluslararası yapısı raporlara dayanıyor. Mu’tamidler, ülkelerindeki üyelik, siyasi faaliyetler, mali işler, medya çalışmaları ve koşullar hakkında yukarı bilgi gönderiyor. Ata ve üst düzey liderlik daha sonra aynı yapı üzerinden aşağıya kararlar iletiyor. Kâğıt üzerinde düzenli görünüyor. Uygulamada ise yerel liderlik ile Ata arasında duran kişiler hem yukarı gideni hem de geri geleni şekillendirebiliyor.
Hisham El Baba bu sorunu Suriye’nin içinden gördü. Sahadaki başarısızlığı, reddedilmeyi veya kötü koşulları anlatan raporlar bazen yukarı gönderilmeden önce yeniden yazılıyordu. İnsanların partiyi reddettiğini açıkça belirten bir ifade, görüşmelerin sürdüğüne ilişkin daha yumuşak bir iddiaya dönüşebiliyordu. Görevliler Ata’ya duymak istemediği bilgileri göndermekten korkarken daha iyimser değerlendirmeler sistem içinde çok daha az dirençle ilerliyordu.
Aynı davranış başka yerlerde de görülüyordu. Ürdün’deki eski üst düzey görevliler, arkalarındaki isimler kontrol edildiğinde çöken abartılı üyelik ve faaliyet rakamları içeren yerel raporları anlattı. Üyeler ortadan kaybolduktan çok sonra bile rakamlar sistemde kalabiliyor; rutin dinî faaliyetler ise raporları daha güçlü göstermek için siyasi erişim faaliyeti olarak sayılıyordu. Ata, kendisine ulaşmadan önce zaten çarpıtılmış olabilen bilgiler üzerinden karar veriyordu.
Mandoob sistemi başka bir filtre ekliyor. Abu Amr, uzun bir İngilizce raporun mutlaka Ata’ya bütünüyle ulaşmadığını açıkça anlattı. Ata İngilizce okumadığı için altı sayfa kısa bir Arapça özete dönüşebiliyordu. Özeti kim hazırlıyorsa hangi gerçeklere yer verileceğine, hangilerine verilmeyeceğine o karar veriyordu.
Bu güç iki yönde işliyor. Rapor yukarı taşındıktan sonra yanıt aynı zincir üzerinden geri dönüyor. Yerel lider çoğu zaman yalnızca nihai talimatı görüyor ve ona itaat etmesi bekleniyor. Başlangıçta Ata’ya ne anlatıldığını, önemli ayrıntıların çıkarılıp çıkarılmadığını veya yanıtın bizzat Ata tarafından mı yoksa onun kanalı üzerinden yanıt vermeye yetkili biri tarafından mı yazıldığını bilmeyebiliyor.
Bir liderlik, kontrol ettiğini iddia ettiği örgütten bu şekilde kopabilir. Raporlar, kendi çıkarları, rekabetleri ve ilişkileri olan kişiler üzerinden yukarı ilerliyor. Kararlar daha sonra emirin yetkisini taşıyarak aşağıya iniyor. Talimat, kendisinden itaat etmesi beklenen üyeye ulaştığında asıl gerçekler birkaç elden geçmiş olabiliyor.