Hizb ut-Tahrir Avrupa, Asya, Afrika ve Kuzey Amerika’ya yayıldıkça uluslararası hareketlilik örgüt içinde bir güç kaynağı hâline geldi. Filistin veya Ürdün belgeleri taşıyan üst düzey isimler zor vize ve seyahat kısıtlamalarıyla karşılaşabilirken Amerikan, Alman ve Britanya pasaportları diğer temsilcilere kollar arasında çok daha büyük hareket özgürlüğü sağladı.
Bu örüntü Mandoob ağı genelinde görülüyor. Abu Amr Amerikan pasaportuyla seyahat etti. Osama Abu Zayd, önceden İsrail pasaportu taşırken Alman pasaportu aldıktan sonra daha geniş hareketlilik kazandı. Ammar Zallum, medya operasyonlarında ve birkaç bölgede çalışırken Britanya belgeleri taşıyordu. Mahmoud Urduni, Kırım’dan Ukraynalı bir kadınla evlendikten sonra Ukrayna pasaportu aldı; bu ona Rusya, Ukrayna ve Orta Asya genelinde Hizb ut-Tahrir faaliyetlerini denetlediği eski Sovyet cumhuriyetlerinde daha fazla seyahat özgürlüğü sağladı.
Uçağa binebilen, yerel görevlilerle görüşebilen, talimatları taşıyabilen, raporları toplayabilen ve merkeze dönebilen bir temsilci, aynı sınırları aşamayan daha başarılı bir üyeden operasyonel olarak daha değerli hâle gelebiliyordu. Uluslararası yapı büyüdükçe hareketlilik, İstanbul’dan uzakta emirin yetkisini kimin kullanabileceğini belirlemeye yardımcı oldu.
Pasaport sınırları açmaktan fazlasını yaptı. Hizb ut-Tahrir içinde iktidarın kapısını da açabiliyordu.