Mandoob sistemi, Ata ile Hizb ut-Tahrir’i sahada yöneten kişiler arasında bir yetki katmanı oluşturuyor. Bu katman, iki yönde akan bilginin büyük bölümünü kontrol ediyor.
Yerel görevliler üyelik, mali işler, siyasi faaliyetler ve iç koşullar hakkında raporlar hazırlıyor. Şikâyetler de aynı yapı üzerinden iletilebiliyor. Mandoob, belgeleri inceleyip yerel liderlikle görüşebiliyor ve bilgileri yukarı gönderebiliyor. Yanıtlar daha sonra, üyelerin bağlayıcı kabul etmesi beklenen kanallardan merkezden geri geliyor.
Bir anlaşmazlık, onu raporlamakla görevli aynı yetkilileri ilgilendiriyorsa süreç daha karmaşık hâle geliyor. Bir Mu’tamid, Mandoob veya başka üst düzey isim şikâyetin konusu olduğunda, suçlanan kişi konuyu yukarı taşıyan iletişim zincirinin bir bölümünde yine yer alabiliyor. Eski üst düzey üyeler, İstanbul’daki liderliğin, bölgesel raporların içeriğini bağımsız biçimde sınama imkânı olmadan bu raporlara büyük ölçüde dayandığı durumları anlattı.
Sistem ayrıca Mandooblara, Ata’dan gelen kararların nasıl anlaşıldığı üzerinde etki sağlıyor. Bölgesel bir lider, talimatı doğuran yazışmanın tamamını görmeden, emirden geldiği söylenen bir talimat alabiliyor. Örgütün daha alt kademelerindeki üyeler ise Ata’nın bizzat neyi incelediğini, başka bir görevlinin onun için neyi özetlediğini ve sonunda geri gelen yanıtı kimin hazırladığını daha da az görebiliyor.
Resmî yetki ile fiilî erişim arasındaki bu boşluk, Mandoobların anlatının merkezine yerleştiği noktadır. Ata tepede kalıyor, ancak İstanbul ile bölgeler arasındaki kişiler ona neyin ulaşacağını ve onun adına neyin geri döneceğini şekillendirebiliyor.