Chicago’daki aday listesi ise ikinci bir sorunu ortaya çıkardı.
Son tarih konusu, daha önce de gündeme gelmişti. 2022 seçimleri sırasında, eski Mu’tamid olan Abu Haitham, Seçim Komitesi üyelerine seçim tarihlerinin önemli olduğunu ve bunlara uyulması gerektiğini söyledi. Ashraf ise onlara belirlenen adaylık ve kampanya sürelerini hatırlattı. Organizasyonun kendi prosedürleri sayesinde, üyeler bu tarihleri bağlayıcı olarak kabul ettiler; yani aday listesi stratejik olarak uygun olmadığında bu tarihler değiştirilemezdi.
Sekiz aday, altı seçim kurulu üyesi pozisyonu için yarışıyordu. Yayımlanan takvimlere göre, çekilme süresi 29 Haziran’da Maghrib gününde sona ermişti. Son adaylar belli olduktan sonra, iki aday da çekilme kararı aldı.
Bu değişiklik, yarışmanın matematiksel yapısını tamamen değiştirdi. Altı pozisyon için sekiz aday olduğu durumda, en az iki kişinin eleneceği anlamına geliyordu. Altı pozisyon için altı aday olması ise, kalan adaylar arasındaki rekabeti büyük ölçüde azalttı.
Fawzy, olduğunu düşündüğü olayları şöyle anlattı:
Anladılar ki, shilla adlı bu yakın ilişkili grupdan sekiz kardeş vardı ve bu kardeşler altı farklı pozisyon için rekabet ediyorlardı. Bu yüzden ertesi gün ikisi de adaylıktan çekildi. Çünkü oyların dağılmasını istemiyorlardı.
Onun itirazı, adayların asla fikirlerini değiştirememesi değildi. İtirazı şuydu: Adaylar, son tarihten sonra, tüm adayların birbirlerine destek vermeme riski olduğu anlarda fikirlerini değiştiriyorlardı.
Fawzy, Abu Amr ve Ali’ye doğrudan meydan okudu:
Çekilme süresi olan tarih 29 Haziran’da doldu. Neden bunu kabul ettiniz?
Aynı dönemde yapılan bir görüşmede, Fawzy, idari dosyada ve dağıtılan seçim tablosunda yer alan 29 Haziran tarihini belirtti.
Her adaya eşdeğer bir yeniden açılma teklifi sunulmadı. Chicago’ya ise bir istisna yapıldı; çünkü yetkililer ve adaylar, yayınlanan bilgilerin tercih edilen grupları nasıl etkilediğini görebildiler.
Bu geç yapılan çekişmeler, tek başına önemli değildi. Bunlar, Ayman’ın sürekli seçim faaliyetlerinin yanında yer aldı. 8 Temmuz’daki “majlis” görüntülerinde de görüldüğü gibi, bu grup, şu anki ve eski üst düzey kişilerden oluşuyordu. Bu eylemlerden biri, ittifak içindeki adaylar arasındaki rekabeti azaltmıştı; diğer eylemler ise, istedikleri liderlik yönetiminin desteklenmesi için çaba göstermişti.
Oturmakta olan Meclis’in sorduğu soru şuydu: Acaba tüm adaylar ve yetkililer için aynı kurallar geçerli miydi? Meclisin elindeki belgeler, bunun böyle olmadığını gösteriyordu.