2022 seçimi, ulusal bir seçimin uzak şehirler arasında şeffaf biçimde yönetilebileceğinin yakın tarihli örneğini sunuyordu. Ashraf, Seçim Komitesi üyeleri için bir Signal grubu oluşturdu, seçim talimatlarını dağıttı, soruları davet etti ve Chicago dışındaki üyelere uzaktan katılabileceklerini söyledi. Chicago üyelerine şahsen oy kullanma talimatı verildi; başka yerlerdeki üyeler Chicago’ya gidebilir veya telefonla oy verebilirdi. Bu varsayımsal bir öneri değildi. Önceki konsey seçiminde kullanılan işleyen bir uygulamaydı.
Ashraf’ın 21 Ağustos 2022 oy verme talimatları ayrıntılıydı. Uzaktan oy verenler destekledikleri adayları yazacak, onun aramasını bekleyecek, oy pusulasının görüntüsünü Signal üzerinden gönderecek ve onay alacaktı. Ashraf ile iki yardımcısı alındığını doğrulayacak, tercihleri kâğıda kaydedecek ve doğrulanan oyu sayacaktı. Bu Majlis yarışında her üye en fazla beş aday seçebiliyordu. Ashraf, kuralların kendisini seçim delegesi olarak oy kullanmaktan dışladığını da söyledi. Bu kurallar sonraki her yerel Seçici Heyet yarışıyla aynı değildir; ancak örgütün daha önce uzaktan katılımı, şeffaf talimatları ve ortak bir idari kanalı kullandığını gösterir.
Ulusal bir odası olmayan ulusal seçim
2025’te Fawzy, Amerika Birleşik Devletleri genelindeki yirmi dokuz Seçici Heyet üyesinin tamamı için tek bir Signal veya WhatsApp grubu önerdi. Amaç idariydi: Katılımcılar aynı tarihleri, duyuruları, aday bilgilerini ve talimatları aynı anda alacaktı. Bu, 2022’deki iletişim yaklaşımına çok benziyordu. Abu Amr reddetti.
Önce Seçici Heyet üyelerinin tek grupta toplanmasına ilişkin güvenlik kaygıları ileri sürdü. Fawzy, örgütün bu platformları zaten içeride kullandığını ve ulusal seçimi yönetmek veya oy vermek üzere seçilen üyelerin usulleri tutarlı biçimde anlaması gerektiğini söyledi. Abu Amr sonra gruba şikâyet gönderilmesi ihtimalini gündeme getirdi. Fawzy, grubu tek yönlü bilgi kanalına çevirecek, yalnızca yöneticilerin yazabildiği bir biçim önerdi. Abu Amr yine reddetti.
İtiraz sonra coğrafyaya kaydı. Abu Amr, bir Amerikan şehrindeki üyenin başka bir şehirde kimlerin Seçici Heyette olduğunu neden bilmesi gerektiğini sordu. Bu yanıt, ulusal seçmen kitlesine ayrı yerel odalar gibi davranıyordu. Fawzy’nin anlatımına göre pratik sonuç, seçmenlerin aynı kuralların, sürelerin ve istisnaların ülke genelinde ilan edilip edilmediğini kolayca karşılaştıramamasıydı.
2022 ile fark, Signal’in teknolojik olarak mümkün olup olmaması değildi. Örgüt bunun mümkün olduğunu zaten göstermişti. Fark, ulusal katılımcıların sürece ortak bir bakışına izin verilip verilmeyeceğiydi.
Elli eyalet için dört oy verme merkezi
Abu Amr ayrıca şahsen katılımı dört merkezde yoğunlaştırmak istedi: California, Dallas, Chicago ve New York. Fawzy itiraz etti:
“Burada 50 eyaletimiz var.”
Yük eşit değildi. Bu şehirlerin yakınında yaşayan üyeler görece kolay katılabiliyordu; başka yerlerdekilerin uçak bileti, otel, işten izin ve önceden bildirime ihtiyacı olabilirdi. Uzaktan oydan zorunlu seyahate geçiş, herkesin kime oy vermeyi amaçladığından bağımsız olarak kimin oy kullanabildiğini etkileyebilirdi.
Hatib’in yer aldığı sonraki bir iç görüşme, üyeleri Chicago’da şahsen oy kullanmaya zorlamanın etkisini ele aldı. Samimi üyelerin adaletsiz gördükleri süreci protesto ederek çekilmesi ihtimalini anlattı. Yorumu, oy düzenlemelerine ilişkin eşzamanlı kaygının kanıtıdır; kaybedilen oyların tamamlanmış sayımı değildir.
Önemli nokta öncesi ve sonrasıdır. Ashraf, 2022’de açık süreci ve uzaktan seçeneği ortak Signal odasında anlattı. Fawzy, 2025’te benzer bir ulusal iletişim odası önerdi ve reddedildi; az sayıdaki fiziksel merkez temel meseleye dönüştü. Bunlar, farklı şehirlerdeki üyelerin aynı seçimi kesintisiz ve aynı şekilde yönetilen tek bir süreç olarak görmesini zorlaştırdı.